Ieder uur is er een

De dag is lang,

het is lang geleden, dat

het geluk zachter was, dan

je huid,

ik hou je vast, in

mijn gedachten, maar

jij liet los,

geen begrip, zonder

afscheid,

een kolkend samenzijn,

herinneringen,

zonder rafels,

we kijken allebei, in

de spiegel van het leven,

beelden van een groener gras,

in een walgelijke misère,

zonder spijt,

nonchalant,

een opengesneden identiteit,

als ik nu naar je kijk,

sluipt mijn verstand rond,

in mijn eigen gulzigheid,

ik was mijn handen in het vuur,

heb niks gevoeld,

heb niks geproefd,

heb niks geroken,

en gewogen,

maar denk aan jou,

in ieder uur.

Ben F. Wesdijk

3 reacties.

  1. Beste Ben,

    Ontroerend om dit gedicht te lezen. Het beschrijft met korte zinnen een groot drama wat nog vers in mijn geheugen staat. Om stil van te worden. Een markant mens is niet meer maar wordt niet vergeten!

  2. Lieve Ben
    Toen ik dit gedicht voor het eerst heb gelezen (het stond net op je website) stroomden de tranen over mijn wangen. Bij het lezen voel je de pijn die we samen hebben meegemaakt, tot in mijn vingertoppen. Dat kun je niet uitleggen aan een ander. En toch ondervinden we van alle kanten steun en dat is fijn. Zo kunnen we verder, ook al is het moeilijk. Zeker op de dag van vandaag.

  3. zo mooi toen ik las ik heb het wel 100 keer gelezen ik vond de steun bi jou schrijven maar ja moeilijk maar ik wil verder

    geplaatst door tineke12-7-2012

Plaats een reactie.