Ieder uur is er een

De dag is lang

het is lang geleden

dat het geluk zachter was

dan je huid

ik hou je vast

in mijn gedachten

maar jij liet los

geen begrip

zonder afscheid

een kolkend samenzijn

herinneringen

zonder rafels

we kijken allebei

in de spiegel van het leven

beelden van een groener gras

in een walgelijke misère

zonder spijt

nonchalant

een opengesneden identiteit

als ik nu naar je kijk

sluipt mijn verstand rond

in mijn eigen gulzigheid

ik was mijn handen in het vuur

heb niks gevoeld

heb niks geproefd

heb niks geroken

en gewogen

maar denk aan jou

in ieder uur

Ben F. Wesdijk

3 reacties.

  1. Beste Ben,

    Ontroerend om dit gedicht te lezen. Het beschrijft met korte zinnen een groot drama wat nog vers in mijn geheugen staat. Om stil van te worden. Een markant mens is niet meer maar wordt niet vergeten!

  2. Lieve Ben
    Toen ik dit gedicht voor het eerst heb gelezen (het stond net op je website) stroomden de tranen over mijn wangen. Bij het lezen voel je de pijn die we samen hebben meegemaakt, tot in mijn vingertoppen. Dat kun je niet uitleggen aan een ander. En toch ondervinden we van alle kanten steun en dat is fijn. Zo kunnen we verder, ook al is het moeilijk. Zeker op de dag van vandaag.

  3. zo mooi toen ik las ik heb het wel 100 keer gelezen ik vond de steun bi jou schrijven maar ja moeilijk maar ik wil verder

    geplaatst door tineke12-7-2012

Plaats een reactie.