Ik stierf in jouw armen vannacht

zag jou als een bloem
alleen en kleurig
je groeide op de rotsen

het moet iets zijn geweest wat je zei
tekende jou maar in gedachten
en stierf in jouw armen vannacht

je dagboek op het nachtkastje
overal gebroken harten om je heen
geen reden je zo te voelen

het moet iets zijn geweest wat je zei
niemand let meer op je vleugels
ik stierf in jouw armen vannacht

niemand hoort meer jouw gezang
geen mens let meer op jouw schoonheid
je voelt geen wind meer op je wang

het moet iets zijn geweest wat je zei
had weg moeten lopen
maar stierf in jouw armen vannacht

ik ben in jouw armen gestorven vannacht
het moet een soort kus zijn geweest
in een lange hete nacht

Ben F. Wesdijk
schilderij : Nel van Otzel

Plaats een reactie.