Tekst gewikkeld in haar jurk

Het is weer stil daar in het park
wachtend tot het licht gaat schijnen
zonlicht zie ik in haar ogen
en zal vannacht niet ondergaan

het ademen gaat zo al zwaar
de liefde tomeloos en diep
de touwen losjes om de polsen
ze vreet me op met huid en haar

verbazingwekkend is haar liefde
tradities breken het gezag
uitkijkend van haar uitzichttoren
denkend dat ze alles mag

de avond gooit een doek op ‘t land
de vogels houden op met zingen
de lijken dansen in hun graven
met haar ben ik alleen
ook zonder haar

een engel gaat verkleed als vlieg
de stekels verder uitgestoken
de vleugels wijd en overstag
gaat zij haar weg, zonder iets te zeggen

met beide ogen nagekeken
geluisterd, de billen dichtgeknepen
de tekst gewikkeld in haar jurk
heeft u vast niet goed begrepen

Ben F. Wesdijk

Plaats een reactie.