Zo hoor je nog eens wat

Zo hoor je nog eens wat
als de emmer van poezie overloopt

het knakken van riet
ruisend struikgewas
blauwe luchten
hemelse wolkpartijen
wiebelende sneeuwklokjes

maar ook de deur naar je hart
krakende scharnieren
ze piepen om aandacht

zo hoor je nog eens wat
als de emmer van poezie overloopt

ik hoor het als je me nodig hebt
de aanraking van je hand zegt :
“Je zal me vangen, als ik val”
jouw definitie van liefde
vergaat in de menigte

zo hoor je nog eens wat
als de emmer van poezie overloopt

de waarheid lees ik in jouw ogen
dat je me nooit verlaat
tussen jouw hart en het mijne
zie ik een glimlach op je gezicht
de blik in je ogen
die in het donker oplicht
zegt mij dat het beter is
niets te zeggen

zo hoor je nog eens wat

Ben F. Wesdijk

Plaats een reactie.